Sen De Elini Uzat

Biliyorsunuz arada sizlerle kulüpte yaptığımız toplum hizmeti faaliyetlerini paylaşıyorum. Sıklıkla değil, çünkü reklam yapar gibi olsun istemiyorum, ama emek verip yaptığımız güzel işleri de paylaşmazsam ihanet gibi oluyor, e canım siz de azıcık gönüllü oluverin! 🙂

1 Aralık Dünya AIDS Günü için her sene yaptığımız gibi güzel bir iş çıkaralım istedik, kesinlikle şans bizden yanaydı ki, daha bir gün önce “teknik olarak yetersiziz, çekemeyiz” dediğimiz kısa filmimizi çekmeyi kabul eden, sinemacı bir arkadaş çıktı karşımıza. Allah dedik, başladık çalışmaya. İki gün gibi çok kısa bir sürede çekimler bitti.Bu arada herkesin iş güç okul sahibi olduğunu ve ancak akşam geç saatlerde çekim için toplanabildiğimizi hesaba katarsanız yaklaşık 8 saatte falan çektik hepsini aslında. 2 gün de montaj ve diğer detaylar. Doktor arkadaşlarımıza danıştık, okuduk, araştırdık, yanlış bilgi vermek istemedik. Ama güzel bir iş olsun istedik, oldu da. İnşallah siz de beğenirsiniz.

Ha bir de, eğer twitterda, facebookta, kullandığınız sosyal ağlarda paylaşmak isterseniz, #sendeeliniuzat hashtagiyle bizi de bulun, biz de ordayız, istiyoruz ki filmimizde olduğu gibi elele verelim, elele verdikçe önyargılar azalsın, bilinçlendirelim.

23 Nisan

Bu 23 Nisanı, geçtiğimiz sene olduğu gibi yine onlarla kutladık. Üniversitemizin tıp fakültesinde yatan çocuk hastalarla..

Kimisi kanser, kimisi şeker hastası.. Kiminin böbrek yetmezliği var. Kiminin hastalığını ömründe duyan insan sayısı bir elin parmağını geçmez. Ama tek gerçek, onların klişe bir ifadeyle sokakta koşup terleyecekleri, doya doya dondurma yiyecekleri bir yaşta hastanede yatıyor, tedavi görüyor, belki de ayağa bile kalkamıyor olmaları..

Biz de onlarla birkaç saat bile olsa birlikte olmak, yüzlerini güldürebilmek için oradaydık. Çok duygulandık, ama hüznümüzü kahkahalarımızın ardına sakladık, bugün olsun en azından herşey normalmiş gibi hissettirebilmek için..

Bu projede çalıştıkları, destek verdikleri için canım kulübüm Antalya Rotaract Kulübü’ne yürekten teşekkür ederim. Unutmadığınız, unutturmadığınız, duyarlı olarak fark yarattığınız, insanlığı gerçekten güçle kucakladığınız için..

 

O.

Mardin Kapı Şen Olur!

Uzun süre olmuş, yazamamışım. Gerçi çok geçerli bahanelerim var ama blogumu çok da özledim, yazmayı özledim; ama insaf edin bana uyumayı da çok özledim :/

Son zamanlarda ödevler, iş temposu, kulüp projeleri derken ciddi anlamda yoğun bir dönem geçirdim ve yoğun dönemin hemen ardından da taa yazın biletini aldığımız, dört gözle beklediğimiz Anadolu Buluşması için Diyarbakır’a gittik. Diyarbakır Rotaract Kulübümüzün inanılmaz ev sahipliği, yöresel yemekler, sıcacık sohbetler ve bol bol künefeyle harika bir haftasonu geçirdik. Dinlenmek için dönmek güzel ama zaten yılda birkaç kere görebildiğimiz arkadaşları arkada bırakmak da çok üzücüydü.

Cuma akşamı Antalya ekibi olarak Diyarbakır’a vardık, ardından ciğer ve künefe, sonrasında yoğun bir program için cumba yatak!

 

Cumartesi Tarihi Hasanpaşa Hanı’nda, daha önce yemediğimiz ve tahminen yiyemeyeceğimiz envai çeşit kahvaltılık, peynir, zeytin, domates, bal, kaymak (ah o kaymakların biri gitti biri geldi) 🙂

 

Ardından Suriçi gezisi, Bakırcılar, fotoğraf makinamı götüremediğim için çok pişman olduğum kiliseler, Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi, Menengiç Kahvesi, Sıcak Şarap. Akşamına Eyvan Gecesi. Eyvan gecesi, bayanların da katıldığı Sıra gecesiymiş, bunu da öğrenmiş olduk. Çok çok keyifli vakit geçirdik.

Ertesi gün Mardin’i gezdik. Çok yeni keşfedilen Dara’yı, köyde bize tarihi anlatan sevimli çocukları hiç unutmayacağım. Baba tarafından doğulu biri olarak sanki daha bir samimi, daha bir içten geliyor bana.

Akşama ise, Diyarbakır’a dönüş, ardından da Antalya uçağı, uçaktan korktuğum için bana yine gergin bir 1.5 saat ve ev.

Hiç unutamayacağım, çok samimi çok tatlı bir gezi oldu.

Fotoğrafları arkadaşlardan aldıkça postu güncelleyeceğim.

Herkese mutlu haftalar dilerim!

 

Kulüpten Haberler

Beni yakından tanıyanlar, sosyal sorumluluk projelerine olan ilgimi ve alakamı bilir. Zaten 5 yıldır bu tür çalışmaları gerek okul, gerekse kulübüm (Antalya Rotaract Kulübü ) aracılığıyla sürdürmekteyim. Kulüp aktivitelerini yakından takip etmek için facebook sayfası aracılığıyla da benimle veya başka bir üye arkadaşımla da irtibata geçebilirsiniz.
Biraz bu dönem içinde yaptıklarımızdan ve yapacaklarımızdan bahsedeyim öncelikle.
Dönem başından – ki bizde dönem 1 temmuz -30 haziran arası olan 1 seneyi kapsar – beri başkanım, canım arkadaşım sevgili Mehlika ile birlikte birçok projeye imza attık. Öncelikle kulübün taze kana ihtiyaç duyması nedeniyle değişik aktiviteler ve tanıtım çabalarıyla yeni üyeler ve üye adayları kazandırdık. Şu anda takımımız gayet güzel, iyi bir dostluğumuz var ve bunu daha da ilerilere taşıyacağız ilerleyen dönemlerde diye düşünüyorum.
Dönem içinde, Antalya’daki Bedensel Engelliler Derneği’ne her ay bir defa olmak üzere 8 defa Eşya ve Kıyafet Yardımı yaptık. Kullanmadığımız, artık ihtiyaç duymadığımız eşya ve giysileri derneğe teslim ettik, dernek aracılığıyla ihtiyaç sahiplerine ulaştırdık. Eğer siz de Antalya’da ikamet ediyorsanız ve kullanmadığınız eşyaları nereye koyacağınızı ne yapacağınızı düşünüp duruyorsanız, artık düşünmenize gerek yok! Bize ulaşarak bunları ihtiyaç sahiplerine iletebilirsiniz. İletişim için e-mail adresim blogumda yazılı.
Ayrıca Van ve Muş’ta zor koşullarda eğitim almaya çalışan kardeşlerimize 8 koli kitap ve eşya yardımı yaptık. Aras Kargo sponsorluğunda gönderdiğimiz eşyalar neticesinde, birçok kardeşimize yardım etmiş olduk ve bu yardımlarımız da sürecek.
23 Nisan dolayısıyla çocuk haftası olan bu haftayı güzelliklerle taçlandıralım istedik ve Dr. Cahit Ünver İlköğretim Okulu’ndan 15 öğrencimizi “Balıkçının Altınları” isimli tiyatro oyununa götürdük, onlara fikirlerini sorduk. Bence özellikle küçük yaşta çocukların sanatla iç içe tutulması, onlara ilerleyen yaşlarda edinilmesi gerçekten zor olan bu alışkanlığı aşılıyor. En güzeli ise onların yüzlerindeki gülümsemeyi görebilmek tabii ki.
Yine 22 Nisan’da Akdeniz Üniversitesi Pediatri Servisinde yatan kanserli çocukların eğlencesine katılıp, onlara destek olacağız. Onların içinde bulundukları durum, uzun süredir hastanede yatıyor olmaları, şimdiye kadar oynayamadıkları tüm oyunların acısı o gün biraz da olsa dinecek diye umut ediyorum.
Kulüpten şimdilik gelişmeler bu kadar, yine zaman içinde yaptıklarımızı ve yapacaklarımızı sizlerle paylaşacağım. Eğer sizin de bir toplum hizmeti projeniz varsa, ve bizimle birlikte gerçekleştirmek isterseniz hiç durmayın bana ulaşın, konuşalım, paylaşalım, çünkü paylaştıkça büyüyor mutluluklar, yardımlar, gülücükler..
Herkese Sevgiler!

O